Events Trakai Mapa trasy

Pielgrzymka – trasa „35 kilometrów modlitwy” (imprezy według kalendarza liturgicznego)

Pielgrzymka, która rozpoczyna się modlitwą pożegnalną w Ostrej Bramie, została zorganizowana po raz pierwszy w 2005 r. Organizatorem corocznego tradycyjnego marszu jest Centrum Młodzieżowe Archidiecezji Wileńskiej. Wyprawa organizowana jest w pierwszej połowie września. Jest to 35-kilometrowa podróż radości, modlitwy, komunii, zmęczenia, pieśni uwielbienia i najpiękniejszej jesiennej przygody. W pielgrzymce bierze udział młodzież z parafii w Wilnie i innych miastach. Wraz z liczną grupą pielgrzymów podróżują wysocy hierarchowie kościoła, księża i zakonnice. Z roku na rok wyprawa gromadzi coraz więcej osób, niektórzy uczestniczą w niej nie po raz pierwszy, inni nawet od początku. Każdego roku wybierany jest inny slogan pielgrzymki. Jej organizatorzy zachęcają młodzież, aby nie siedziała w miejscu, a działała. Takie tradycyjne pielgrzymki pokazują, że młodzi potrzebują aktywnych form, konkretnej drogi, która wymaga ich sił i inicjatywy oraz w dzisiejszym świecie rozwija zarówno wytrzymałość, motywację, jak i doświadczenie wspólnoty.

Pielgrzymkę rozpoczyna modlitwa pożegnalna przy Ostrej Bramie. Wszyscy wędrowcy gromadzą się na zewnątrz przy bramie, a ksiądz rozpoczyna modlitwę z balkonu i błogosławi zebranych. Dalej grupa wiernych kontynuuje planowaną trasę ulicami Wilna w kierunku Trok. Pierwszym celem wyprawy jest zatrzymanie się przy kościele Zwiastowania Najświętszej Maryi Pannie w Landwarowie. Tu pielgrzymi mają obiad, odbywa się adoracja Najświętszego Sakramentu. Od kościoła w Landwarowie pielgrzymi udają się do Trok, gdzie w bazylice biorą udział we Mszy Św. Wieczorem odbywa się koncert.

1. Pierwsza wzmianka o Ostrej Bramie pojawiła się w 1514 r. Cudowny obraz Matki Bożej Miłosierdzia w Kaplicy Ostrobramskiej jest jednym z najsłynniejszych obrazów renesansowych na Litwie. Jest też nazywany obrazem Madonny Ostrobramskiej lub Madonny Wileńskiej. Został namalowany specjalnie dla tej kaplicy w XVII w. na przykładzie obrazu holenderskiego artysty Martina de Vosa. Obraz jest czczony i uważany za cudowny zarówno przez katolików, prawosławnych, jak i unitów. Znany jest na całym świecie, jego kopie przechowywane są w kościołach wielu krajów. Np. w Paryżu – w kościele św. Seweryna, w wielu polskich kościołach.

2. Kościół Zwiastowania Najświętszej Maryi Pannie w Landwarowie jest obiektem o wyjątkowej urodzie Na szczególną uwagę zasługuje wystrój świątyni. Jej ściany zostały ozdobione freskami i specjalną metodą grafitową, co jest rzadkością na Litwie! Co ciekawe, prace dekoratorskie miały miejsce w szczytowym okresie II wojny światowej, kiedy niezbędne materiały uznano za strategiczne surowce do celów wojskowych.

3. Kościół Zwiastowania Najświętszej Maryi Pannie i św. Benedykta w Starych Trokach – kościół, który wyrósł na miejscu dawnego klasztoru, ma imponującą architekturę. Z czterema wieżami wznoszącymi się nad fasadą frontową imponuje neogotycką powagą. Zwiedzający zapraszani są do obejrzenia skarbu przechowywanego w kościele – bogato zdobionych ołtarzy z obrazami świętych.

4. Trakt Księcia Witolda oddaje hołd zasługom litewskiego władcy i prowadzi do miejsca jego narodzin – zamku w Starych Trokach. Wzniesiono dziewięć kapliczek, symbolizujących ważne etapy życia księcia. Symboliczny Trakt Księcia Witolda zaprezentowano społeczeństwu w 2000 r., podczas obchodów 570. rocznicy śmierci władcy.

5. Kościół pw. Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny – w 2017 r. został wyświęcony jako bazylika. Taki tytuł uzyskuje jedynie dom modlitwy o szczególnym znaczeniu. W bazylice przechowywane są bogate zbiory sakralne i artystyczne: obrazy sztalugowe, pomniki, różne relikwiarze, kielichy, świeczniki z XVIII w., lampa z wiecznym ogniem i in. Na wyjątkową uwagę zasługuje obraz Matki Boskiej, słynący cudami i łaskami.

Trocki Kościół Nawiedzenia Najświętszej Marii Panny słynie z obrazu Matki Bożej Opiekunki Litwy, który jest świadectwem głębokiej tradycji postrzegania Litwy jako ziemi, której towarzyszy wstawiennictwo i opieka Maryi. Obraz jest zwieńczony koronami, pokryty artystycznymi sukienkami, otoczony wieloma wotami, świadczącymi o tym, że od dawna przyciąga pielgrzymów.

6. Oferta kolacji w mniej hałaśliwym otoczeniu (zabrania ze sobą jedzenia – możliwość jedzenia nad jeziorem itp.). Pielgrzymki – wyjazdy w celu skupienia się, często nie chce się, aby świętość i skupienie zniknęły

Trasa etnowarsztatu bożonarodzeniowego w Trokach „Warsztaty bożonarodzeniowe w Trokach” (popołudnia etniczne, zajęcia edukacyjne)

W ramach cyklu świątecznych imprez w Trokach w Pałacu Kultury odbywają się wigilijne etnowarsztaty – Fabryka bożonarodzeniowa, która trwa przez cztery weekendy, poczynając od uroczystości otwarcia „Troki – stolica Świętego Mikołaja”. Podczas imprezy odbywają się różne zajęcia, które co roku są uzupełniane o nowe, zmieniają się. Zajęcia edukacyjne prowadzą rzemieślnicy z regionu trockiego i z zagranicy. Sztuki teatralnej, śpiewu i in. uczą profesjonalni artyści, malarze. Wszyscy znajdują tu odpowiednie dla siebie zajęcia: rodziny z dziećmi, młodzież, osoby starsze i seniorzy. Centrum Rzemiosła Tradycyjnego Ziemi Trockiej również oferuje różne programy edukacyjne w okresie świątecznym.

1. Poznanie tradycyjnego rzemiosła ziemi trockiej – lania świec: świeca w litewskich zwyczajach, obrzędach i wróżbach. Program ma na celu rozwój kompetencji poznawczych i artystycznych poprzez dawne rzemiosło lania świec, ukazanie wyjątkowości kultury etycznej regionu, jej archaiczności i niewyczerpanej kreatywności. Świeca, która ma wiele imion i zadań jest lana, a poświęcona zaczyna swoje życie. Podczas spotkania niosąc sobie wzajemnie pomoc wykonujemy świece metodą odlewania łukowego.

2. Rozrywka bożonarodzeniowa dla rodzin, przejażdżka ciuchcią, wyprawa do św. Mikołaja, udział w etnowarsztatach i in. – to rozrywka dla całej rodziny w okresie świątecznym.

3. Kościół Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny – w 2017 r. został wyświęcony jako bazylika. Taki tytuł uzyskuje jedynie dom modlitwy o szczególnym znaczeniu. W bazylice przechowywane są bogate zbiory sakralne i artystyczne: obrazy sztalugowe, pomniki, różne relikwiarze, kielichy, świeczniki z XVIII w., lampa z wiecznym ogniem i in. Na wyjątkową uwagę zasługuje obraz Matki Boskiej, słynący cudami i łaskami.

4. Zaproszenie do spróbowania dań kuchni litewskiej. W ciągu wielu wieków na litewskich stołach pojawiały się różnorodne potrawy. Słynne cepeliny, kiszka, inne dania ziemniaczane, wyrafinowane potrawy arystokracji, współczesne tradycje czy babcine przepisy – różnorodność zaskoczy nawet tych, którym wydaje się, że skosztowali wszystkiego. W przeszłości i obecnie w różnych regionach Litwy istnieje wiele unikalnych potraw i różne sposoby przyrządzania tego samego dania.

5. Wzgórze Aniołów – to wzgórze z rzeźbami aniołów, sięgających prawie 5 m wysokości, które symbolizują podstawowe wartości chrześcijańskie. Tablica informacyjna obok Wzgórza Aniołów głosi, że odzwierciedlają one ciąg położonych na jednej osi architektonicznej budowli trockich – prawosławnej cerkwi Narodzenia Przenajświętszej Bogurodzicy, kościoła pw. Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny, Zamku na wyspie. Wzgórze Aniołów i biegnąca dalej Ścieżka Aniołów są niejako symbolicznym „uwieńczeniem” Trok.

6. Przy bezpiecznej pokrywie lodowej każdy przybyły będzie mógł skorzystać z rozrywki zimowej na lodzie. Aktywny wypoczynek, adrenalina, gorąca herbata i wspaniała przyroda zimą – to doskonałe połączenie dla szukających wytchnienia od codzienności.

7. SPA i tradycyjne zabiegi zdrowotne – zimą nic tak nie grzeje, jak sauna i miotła. Chętni skorzystania z tej tradycyjnej kuracji zdrowotnej nie będą żałować pobytu w ziemi trockiej.

Trasy Targu Ratuszowego i Kapuścianego Kiermaszu (tradycyjne okresy handlowe)

Trasa handlowa Targu Ratuszowego „Ścieżkami tradycji i dziedzictwa”

„Targ Ratuszowy” jest od 2015 r. opatentowaną imprezą, sławiącą Troki. Na skrzyżowaniu ulic Karaimų i Vytauto, pośrodku dawnego placu handlowego lub inaczej Ratuszowego stoi kaplica św. Jana Nepomucena. Pierwsza wzmianka o kaplicy pochodzi z 1622 r. Wówczas służyła jako tablica ogłoszeń, a obecny wygląd zyskała dopiero na początku XIX w., gdy na szczycie kolumny ustawiono rzeźbę św. Jana Nepomucena. Dzisiaj podkreśla i przypomina historyczne centrum Trok, gdzie odbywały się duże targi, jarmarki, święta. Targ Ratuszowy odbywa się podczas imprezy „Trockie lato”, dlatego trasa „Odkryj Troki” jest bardzo bliska duchowo tej imprezie. Jak przystoi okresom handlowym trasa obejmuje m.in. zajęcia poznawczo-edukacyjne i degustacyjne.

1. Zamek w Trokach – to gotycki zamek, położony na Wyspie Zamkowej jeziora Galwe, na którą przełożono most dla pieszych. W XV w. stanowił jedną z rezydencji wielkich książąt litewskich. Jest to jedyny zamek w całej Europie Wschodniej, zbudowany na wyspie otoczonej wodą i jedna z najpopularniejszych atrakcji turystycznych na Litwie.

2. Poznanie tradycyjnego rzemiosła ziemi trockiej – pieczenia babki gryczanej i tradycji dzukijskich. Na jałowych ziemiach Dzukii babka gryczana była i nadal jest daniem szczególnym. Jest to okrągły dzukijski świąteczny placek, charakterystyczny wyłącznie dla tego regionu. Podczas zajęć poznaje się tradycje pieczenia babki, wraz z gospodynią przygotowuje i piecze babkę. Dopóki babka się piecze słuchacze poznają historię pojawienia się gryki na Litwie, uczą się dzukijskich pieśni i zabaw. Dalej następuje degustacja babki (można ją zabrać ze sobą). Uczestnicy otrzymują zaświadczenie początkującego rzemieślnika.

3. Wzgórze Ofiarne – jedno z najwyższych miejsc na półwyspie Trockim – grodzisko na zachodnim brzegu jeziora Lukos (lub Bernardyńskiego), wznoszące się na wysokość 17 metrów. Z tego wzgórza roztacza się wspaniały widok na imponujący krajobraz jezior i zamek na wyspie.

4. Wzgórze Aniołów – to wzgórze z rzeźbami aniołów, sięgających prawie 5 m wysokości, które symbolizują podstawowe wartości chrześcijańskie. Tablica informacyjna obok Wzgórza Aniołów głosi, że odzwierciedlają one ciąg położonych na jednej osi architektonicznej budowli trockich – prawosławnej cerkwi Narodzenia Przenajświętszej Bogurodzicy, kościoła pw. Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny, Zamku na wyspie. Wzgórze Aniołów i biegnąca dalej Ścieżka Aniołów są niejako symbolicznym „uwieńczeniem” Trok.

5. Zamek na półwyspie i inne budowle, będące świadkiem mocy gospodarczej i militarnej Wielkiego Księstwa Litewskiego. Zamek ten był wówczas jednym z największych i najważniejszych zamków obronnych.

6. Starówka Trok (do wyboru: Kienessa, była Poczta Imperium Rosyjskiego, Karaimskie Muzeum Narodowe im. Szapszała, Cerkiew Narodzenia Przenajświętszej Bogurodzicy) przede wszystkim wyróżnia się na tle innych litewskich miast swoim wyjątkowym przyrodniczo-geograficznym położeniem. Jest to miasto wśród jezior. Karaimi i Litwini, Tatarzy i prawosławni koegzystowali tu od dawna, co znalazło swoje odzwierciedlenie również w dawnej architekturze.

7. Żeglowanie, windsurfing, wioślarstwo – rozrywka wodna.

Trasa handlowa Kiermaszu Kapuścianego „Letnie dary natury w Trokach”

W połowie sierpnia Litwini od dawna świętują przełom lata i jesieni, kiedy już wykonano najważniejsze prace w polu, ścięto i zwieziono zboże, zebrano jagody i owoce, zrobiono dżemy. Zielna (w Dzukii – Kapuściana) – to dzień pożegnania z zielenią i kwiatami, święto dojrzałego plonu, sytości i dziękczynienia. Jest to czas, kiedy kapusta skończyła już zawiązywanie główek. Ważne jest, aby rosły mocno i robaki ich nie zjadły. Kiermasz odbywa się między miastem a zamkiem na wyspie, którą miejscowi często nazywają „Kapuścianą”, gdyż tam Karaimi uprawiali kapustę. Kto nie raz był w Trokach dobrze wie, że Zielna to nie tylko Kiermasz Kapuściany, ale też święto Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny oraz imponująca procesja ulicami Trok. Jest to święto pełne sakralności, poczucia wspólnoty i dziękczynienia.

1. Bazylika trocka i obraz Matki Bożej. Kościół pw. Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w 2017 r. został wyświęcony jako bazylika. Taki tytuł uzyskuje jedynie dom modlitwy o szczególnym znaczeniu. W bazylice przechowywane są bogate zbiory sakralne i artystyczne: obrazy sztalugowe, pomniki, różne relikwiarze, kielichy, świeczniki z XVIII w., lampa z wiecznym ogniem i in. Na wyjątkową uwagę zasługuje obraz Matki Boskiej, słynący cudami i łaskami. Trocki Kościół Nawiedzenia Najświętszej Marii Panny słynie z obrazu Matki Bożej Opiekunki Litwy, który jest świadectwem głębokiej tradycji postrzegania Litwy jako ziemi, której towarzyszy wstawiennictwo i opieka Maryi. Obraz jest zwieńczony koronami, pokryty artystycznymi sukienkami, otoczony wieloma wotami, świadczącymi o tym, że od dawna przyciąga pielgrzymów.

2. Kaplica Jana Nepomucena – kaplica w stylu klasycystycznym z figurą patrona rybaków i miast otoczonych wodą jest ważnym i czczonym przez mieszkańców ziemi trockiej symbolem. Po powstaniu 1863 r. władze carskie nakazały obalenie rzeźby świętego i zaoferowały za to znaczną sumę pieniędzy. Podobno miejscowi stawili opór i odmówili wykonania rozkazu cara. Pewien złoczyńca chwycił siekierę i chciał zniszczyć rzeźbę, ale spadł z drabiny i złamał nogę. Naczelnik policji trockiej musiał wezwać Kozaków, którzy zburzyli rzeźbę świętego. W 1935 r. w kaplicy pojawił się nowy wizerunek św. Jana Nepomucena.

3. Poznanie tradycyjnego rzemiosła ziemi trockiej – przygotowywania karaimskich kibinów – ma na celu rozwijanie kompetencji poznawczych i artystycznych poprzez dziedzictwo kulinarne mniejszości narodowych, ukazanie ich wyjątkowości. Na Litwie mieszka 154 narodowości. Oprócz Litwinów, którzy stanowią ok. 84,2% populacji mieszkają również Polacy, Rosjanie, Ukraińcy, Białorusini, Tatarzy, Karaimi, Romowie i in. Przedstawiciele trzech ostatnich narodowości nie mają własnego państwa. Każda ma swoje tradycje. Zajęcia edukacyjne są prowadzone przez trocką Karaimkę, która w oparciu o autentyczny przepis uczy przygotowywania kibinów.

4. Zamek w Trokach – to gotycki zamek, położony na Wyspie Zamkowej jeziora Galwe, na którą przełożono most dla pieszych. W XV w. stanowił jedną z rezydencji wielkich książąt litewskich. Jest to jedyny zamek w całej Europie Wschodniej, zbudowany na wyspie otoczonej wodą i jedna z najpopularniejszych atrakcji turystycznych na Litwie.

6. Zamczysko w Starych Trokach i Trakt Księcia Witolda. Zamek w Starych Trokach jest miejscem urodzenia księcia Witolda. Według metryk, około 1350 r. w rodzinie księcia trockiego Kiejstuta i wajdelotki Biruty urodziła się jedna z najważniejszych postaci w historii Litwy. Za panowania czczonego do dziś księcia Witolda państwo litewskie rozciągało się od Morza Bałtyckiego do Morza Czarnego! Trakt Księcia Witolda oddaje hołd zasługom litewskiego władcy i prowadzi do miejsca jego narodzin – zamku w Starych Trokach. Wzniesiono dziewięć kapliczek, symbolizujących ważne etapy życia księcia. Symboliczny Trakt Księcia Witolda zaprezentowano społeczeństwu w 2000 r., podczas obchodów 570. rocznicy śmierci władcy.

7. SPA i tradycyjne zabiegi zdrowotne. Zaproszenie do skorzystania ze świadczonych w ziemi trockiej usług zdrowotnych.

8. Zaproszenie do spróbowania dań kuchni litewskiej. W ciągu wielu wieków na litewskich stołach pojawiały się różnorodne potrawy. Słynne cepeliny, kiszka, inne dania ziemniaczane, wyrafinowane potrawy arystokracji, współczesne tradycje czy babcine przepisy – różnorodność zaskoczy nawet tych, którym wydaje się, że skosztowali wszystkiego. W przeszłości i obecnie w różnych regionach Litwy istnieje wiele unikalnych potraw i różne sposoby przyrządzania tego samego dania.

Trasy festiwali „Święto kapel nad jeziorem” (Onuškis) oraz „Dźwięcz polska pieśni” (Rudziszki) (działalność zespołów amatorskich, pielęgnujących kulturę etniczną)

Trasa festiwalu „Święto kapel nad jeziorem” „Od Hanuszyszek do Trok”

Pomysł tradycyjnego festiwalu kapel „Nad jeziorem” wiąże się z chęcią zaprezentowania w jednym miejscu muzyki różnych regionów, obejrzenia występów zespołów artystycznych z Auksztoty, Suwalszczyzny, Żmudzi, Pomorza i Dzukii. Kapele istnieją wiele dziesięcioleci, niektóre zdobyły ważne nagrody, brały udział w konkursach i festiwalach nie tylko na Litwie, ale też za granicą, dlatego ich występy są niezwykle ciekawe, ukazują reprezentowany region i gwarę.

Koncepcja festiwalu polega na prezentacji muzyki różnych regionów, dlatego też i trasa wiąże się z koncepcją imprezy – zwiedzenie jak największej ilości różnych obiektów: od kościoła i przyrody do architektury i pływania po jeziorze Galwe.

1. Kościół pw. Św. Apostołów Filipa i Jakuba w Hanuszyszkach wspomniany został w 1526 r., ma cechy późnego klasycyzmu i romantyzmu, wzniesiono go na wzór archikatedry wileńskiej. Po tym, gdy w 2016 r. Litwa włączyła się w sieć Dróg Św. Jakuba, kościół ten stał się jedną z 32 świątyń na Drodze Św. Jakuba na Litwie.

2. Plac Kiprasa Petrauskasa w Hanuszyszkach jest wyjątkowym obiektem – brukowanym historycznym placem. Od dawnych czasów odbywały się tu święta, jarmarki, w okolicznych domach działały karczmy, herbaciarnie, sklepy. W latach 1904–1907 w Duśmianach organistą był ojciec Mikasa i Kiprasa Petrauskasów. W pobliżu wsi Bakaloriškės Petrauskasowie mieli zagrodę i ziemię w ładnym miejscu nad jeziorem. Do dziś jest ono nazywane Petrauskasami.

3. Grodzisko I w Žuklijai pojawiło się na wzgórzu w kształcie ściętego stożka. Otacza je dolina jeziora Vilkokšnis i wąwozy. Zbocza są strome, mają wysokość 5–8 m. Szczyt grodziska otacza pierścieniem wał. U podnóża od strony północnej odkryto pozostałości dawnej osady.

4. Tradycja pieczenia litewskiego chleba. Przybyli goście mają niepowtarzalną okazję poznać zwyczaje pieczenia chleba. Chleb jest certyfikowany, posiada certyfikaty Litewskiego Dziedzictwa Narodowego i Dziedzictwa Kulinarnego.

5. Kamień ze znakami w Nikroniai – to masywny głaz pochodzenia lodowcowego, na którym mogłoby się pomieścić kilkadziesiąt osób! Badania geologiczne pokazują, że tak zwane kamienie skandynawskie są jedną z cech charakterystycznych Wysokodworskiego Parku Regionalnego. Uważa się, że podobnie jak wiele masywnych kamieni na terytorium Litwy, kamień w Nikroniai ukształtował się na terenie Skandynawii miliony lat temu.

6. Zapadlina w Strawie jest tajemniczym miejscem, o którym powstało wiele legend i opowieści. Starożytna mitologia litewska mówi, że zapadła się tu diabelska karczma. Według naukowców jest to zapadlina pochodzenia termokarstowego, powstała około 18 tys. lat temu.

7. Czarcia Jama – to owiana legendami i podaniami „królowa” jam na Litwie. Została ogłoszona nie tylko litewskim geologicznym pomnikiem przyrody, ale także jednym ze 100 najczęściej odwiedzanych pomników przyrody w Europie. Czarcia Jama jest szczególnym mitologicznym miejscem sakralnym. Położona jest głęboko w lesie, w Rezerwacie Krajobrazowym Mergiškiai, w Wysokodworskim Parku Regionalnym. Czarcia Jama w kształcie lejka jest najgłębszą jamą na Litwie, gdyż sięga około 40 m, o jej tajemniczości powstało wiele legend i podań.

8. Dwór Pstrągów w Wysokim Dworze i dąb Mickiewicza. Dwór wielkoksiążęcy w Wysokim Dworze wspominany jest od XVI w., stał na grodzisku. Wzniesiony w 1837 przez A. Malewskiego obecny dwór z parkiem i stawami z pstrągami, zachował się do naszych dni. Malewscy byli w posiadaniu dworu do wybuchu I wojny światowej. Władze sowieckie znacjonalizowały dwór w 1940 r., który w tym czasie był własnością Tadeusza i Władysława Mongirdów (375,99 ha).[1] Po II wojnie światowej we dworze czynny był szpital gruźliczy. Po odzyskaniu niepodległości zwrócono go krewnym byłych właścicieli, Mongirdom. Jeden z dębów w parku dworskim znany jest jako dąb Adama Mickiewicza (pomnik przyrody około 20 m wysokości, w obwodzie 4,4 m). Filomata P. Malewski był przyjacielem A. Mickiewicza, dlatego poeta często bywał w Wysokim Dworze, lubił przesiadywać pod dębem w parku dworskim, w pobliżu grodziska.

9. Wzgórze Szubieniczne we wschodniej części Wysokiego Dworu widoczne jest wśród gęstych sosen. Jest też nazywane Wzgórzem Šibos. W czasach pogańskich znajdował się tu ołtarz ofiarny, odprawiano obrzędy. Jest to dawne miejsce kultu bogów. W czasie powstania chłopskiego karano tu nieposłusznych chłopów pańszczyźnianych, a w 1863 r. uczestników powstania, których ciała wrzucono do pobliskiego jeziora Nava. Wysokość stromego podejścia od strony Trok wynosi około 100 m. Ze wzgórza rozciąga się wspaniały widok na jezioro Nava, które jest obecnie zbiornikiem wodnym Wysokiego Dworu, łączącym łańcuch pięciu jezior. Wzgórze Szubieniczne położone jest 170 m n.p.m.

10. Mostek Miłości w Wysokim Dworze. Pięknie nazwany „Mostek Miłości” został zbudowany nad starym korytem rzeki Verknė w 1930 r. z inicjatywy właściciela dworu Mongirda. To otoczone piękną przyrodą miejsce jest lubiane przez gości i turystów.

11. Kościół w Wysokim Dworze. Kościół Przemienienia Pańskiego w Wysokim Dworze znajduje się na północno-zachodnim brzegu jeziora Negasčius (staw w Wysokim Dworze). Wzniesiony został w stylu historyzmu, z elementami neogotyku. Pierwszy kościół był drewniany, obecny zbudowano w latach 1910–1913.

12. Grodzisko w Strawie. Grodzisko mieści się na osobnym wzgórzu, w południowej części półwyspu na południowym brzegu jeziora Neperas. Jego szczyt jest owalny, podłużny. Zbocza strome, o wysokości 20 m. Grodzisko uległo uszkodzeniu wskutek orki, jest porośnięte rzadkim mieszanym lasem. Znaleziono lepioną szorstką ceramikę. Grodzisko jest datowane na I – początek II tys.

13. Zamek na wyspie w Trokach – to gotycki zamek, położony na Wyspie Zamkowej jeziora Galwe, na którą przełożono most dla pieszych. W XV w. stanowił jedną z rezydencji wielkich książąt litewskich. Jest to jedyny zamek w całej Europie Wschodniej, zbudowany na wyspie otoczonej wodą i jedna z najpopularniejszych atrakcji turystycznych na Litwie.

14. Pałac w Zatroczu – jeden z najwyrazistszych i najlepiej zachowanych pałaców na Litwie. Zespół dworsko-parkowy, położony na brzegu jeziora Galwe i odnowiony pozwala poczuć ducha życia litewskiej arystokracji w XIX w.

15. Starówka Trok (do wyboru: Kienessa, była Poczta Imperium Rosyjskiego, Karaimskie Muzeum Narodowe im. Szapszała, Cerkiew Narodzenia Przenajświętszej Bogurodzicy) przede wszystkim wyróżnia się na tle innych litewskich miast swoim wyjątkowym przyrodniczo-geograficznym położeniem. Jest to miasto wśród jezior. Karaimi i Litwini, Tatarzy i prawosławni koegzystowali tu od dawna, co znalazło swoje odzwierciedlenie również w dawnej architekturze.

16. Propozycja spróbowania dań kuchni litewskiej, polskiej, karaimskiej, tatarskiej, gruzińskiej. Jedzenie to sposób na poznanie, a kiedy w jednym mieście można skosztować dań tak wielu kuchni różnych krajów, to wielka przyjemność. Tym bardziej, że jedzenie zbliża ludzi. Po sytym i smacznym posiłku stajemy się szczęśliwsi.

17. Wieczorne pływanie łodzią po jeziorze.

Trasy festiwalu „Dźwięcz polska pieśni”

Celem festiwalu „Dźwięcz polska pieśni” jest pielęgnowanie i ochrona tradycji i dorobku kulturowo-historycznego litewskich Polaków, integrowanie tradycji narodu w życie kulturalne Litwy, ochrona własnej kultury, pielęgnowanie, propagowanie i reprezentowanie ludowych i narodowych tradycji w kraju ojczystym i za jego granicami, wpajanie tolerancji i poszanowania dla kultur innych narodów, rozwijanie dialogu międzykulturowego między Litwinami i przedstawicielami mniejszości narodowych. Podczas festiwalu uczestnicy biorą udział we Mszy Św., wspólnym pochodzie, tańczą i śpiewają. To impreza pełna pogodnego nastroju i ciekawych tradycji. To ciągły festiwal, który trwa od ponad 20 lat. Przez ten okres impreza osiągnęła już poziom międzynarodowy i jest oczekiwana nie tylko przez uczestników, ale także mieszkańców rejonu. Wydarzenie to jest doskonałą okazją nie tylko do zapoznania się z autentycznymi tradycjami Polaków na Litwie, ale także do odwiedzenia wielu wspaniałych miejsc na terenie całego rejonu trockiego. Zdobywanie doświadczenia i lepsze poznanie tradycji wspólnot pozwala wzmocnić szacunek i tolerancję wobec różnych kultur, zachęcić do odpowiedzialnego zachowania.

„Szlakiem dźwięczącej tradycjami ziemi trockiej”

1. Nadleśnictwo Ropėjai. Przy wjeździe na teren Nadleśnictwa Ropėjai od wielu lat leży „łoś”, przy którym ludzie chętnie robią sobie zdjęcia. Stąd pomysł na stworzenie miejsca rekreacji – parku dla przejeżdżających. Z rzeźbami i tablicami z informacją o lasach, pracy i troskach leśników. Przy wejściu widać duże tablice poświęcone terytorium Nadleśnictwa Trockiego, schemat Nadleśnictwa Ropėjai. Za nimi ścieżka wije się w kierunku domu, przy którym zwiedzających najpierw wita rzeźba „Sadownik leśny”, a następnie „Strażak”. W domku można schować się przed deszczem lub słońcem. Wisi tam pięć tablic. Pierwsza zatytułowana została „Do zbieracza grzybów leśnych”. Informuje, kiedy pojawią się pierwsze borowiki, kurki, koźlaki, jagody, brusznice. Chociaż zwykle zbiera się tylko kilka gatunków grzybów, łącznie sto gatunków uznaje się za nadające się do spożycia przez ludzi. I tylko kilka jest bardzo toksycznych. Inne tablice opowiadają o lasach trockich, pracach leśnych, florze i faunie. Przy opisach znajdują się zdjęcia z najpiękniejszych miejsc, ptaków (sowy, jastrzębia, drozda), zwierząt – lisa, borsuka, dzika, łosia itp.

3. Kaplicę Najświętszej Maryi Panny Uzdrowienia Chorych we wsi Gaj (lub inaczej Kaplicę Matki Bożej Uzdrowienia Chorych) zaczęto budować w 1936 r. Kaplicy szczególnego znaczenia nadają zachowane w niej relikwie – obiekty sakralne cieszące się wielką czcią. Najważniejszy jest słynący cudownymi mocami obraz Matki Bożej Uzdrowienia Chorych, monstrancja z kul i 200 stron rękopisu historii wsi Gaj oraz kaplicy. Mówi się, że przy kaplicy w Gaju odczuwa się szczególną wibrację duszy i tchnienie Bożej łaski, które zachęca do wiary w Boże miłosierdzie i opiekę. Wchodzących do kaplicy wita rzeźba Matki Bożej Niepokalanego Poczęcia.

3. Wycieczka po wsi Tiltai – to zapoznanie się z zabytkiem kultury o znaczeniu lokalnym, zespołem architektonicznym, wsią etnograficzną.

4. Poznanie tradycyjnego rzemiosła ziemi trockiej – pieczenia babki gryczanej i tradycji dzukijskich. Na jałowych ziemiach Dzukii babka gryczana była i nadal jest daniem szczególnym. Jest to okrągły dzukijski świąteczny placek, charakterystyczny wyłącznie dla tego regionu. Podczas zajęć poznaje się tradycje pieczenia babki, wraz z gospodynią przygotowuje i piecze babkę. Dopóki babka się piecze słuchacze poznają historię pojawienia się gryki na Litwie, uczą się dzukijskich pieśni i zabaw. Dalej następuje degustacja babki (można ją zabrać ze sobą). Uczestnicy otrzymują zaświadczenie początkującego rzemieślnika.

5. Zespół budowli Stacji Kolejowej w Rudziszkach w 2008 r. został wpisany do Rejestru Wartości Kultury Litwy, otrzymał wyjątkowy numer 32170. W jego skład wchodzą budynki w stylu historyzmu: stacja kolejowa, wieża ciśnień, dom mieszkalny z otwartym, drewnianym przedsionkiem, wspartym na 4 drewnianych kolumnach o przekroju kwadratowym.

6. Kościół w Rudziszkach. Jest to kościół w miasteczku Rudziszki, 16 km na południe od Trok, przy kolei Wilno-Grodno. Nabożeństwa odbywają się tu w języku litewskim i polskim. Władze w 1908 r. pozwoliły wybudować w Rudziszkach kościół, filię parafii w Trokach. Przysłany w 1909 r. do Rudziszek ksiądz A. Žemaitis urządził w domu mieszkalnym ołtarz i zaczął odprawiać nabożeństwa. W 1913 r. ulokował się tu oddział towarzystwa „Rytas”. W 1921 r. utworzono parafię. Ksiądz J. Jurkevičius wspólnie z parafianami w latach 1925–1932 wzniósł obecny murowany kościół. W 1980 r. świątynię wyremontowano. Jest utrzymana w stylu historyzmu, ma cechy neoromantyzmu i neogotyku, została zbudowana na planie krzyża łacińskiego, ma jedną wieżę, wieżyczkę. Jest trójnawowa wewnątrz. Dziedziniec jest otoczony murem.

„Szlakiem dźwięczącej skarbami przyrody ziemi trockiej”

2. Kaplicę Najświętszej Maryi Panny Uzdrowienia Chorych we wsi Gaj (lub inaczej Kaplicę Matki Bożej Uzdrowienia Chorych) zaczęto budować w 1936 r. Kaplicy szczególnego znaczenia nadają zachowane w niej relikwie – obiekty sakralne cieszące się wielką czcią. Najważniejszy jest słynący cudownymi mocami obraz Matki Bożej Uzdrowienia Chorych, monstrancja z kul i 200 stron rękopisu historii wsi Gaj oraz kaplicy. Mówi się, że przy kaplicy w Gaju odczuwa się szczególną wibrację duszy i tchnienie Bożej łaski, które zachęca do wiary w Boże miłosierdzie i opiekę. Wchodzących do kaplicy wita rzeźba Matki Bożej Niepokalanego Poczęcia.

3. Kościół pw. Św. Jana Chrzciciela w Połukni znajduje się w odległości 10 km na wschód od Rudziszek, w pobliżu drogi Wilno-Ejszyszki. W 1794 r. w Połukni wzniesiono kaplicę. Właściciel folwarku w Połukni Jan Wolfgang w 1829 r. zbudował nową drewnianą kaplicę. Za pozwoleniem władz Michał Sadowski w 1904 r. podarował diecezji wileńskiej rodzinną kaplicę w Połukni, inne budynki i dwie dziesięciny ziemi. W 1921 r. utworzono parafię. W 1941 r. kościół spłonął. W 1943 r. zbudowano tymczasową drewnianą świątynię. W 1981 r. została przebudowana: wydłużona, rozszerzona, wzniesiono wieżę. Na dziedzińcu mieszczą się chronione przez państwo dzieła sztuki: dwa ornaty z XVIII w. i drewniana rzeźba Chrystusa Frasobliwego.

4. Zespół budowli Stacji Kolejowej w Rudziszkach w 2008 r. został wpisany do Rejestru Wartości Kultury Litwy, otrzymał wyjątkowy numer 32170. W jego skład wchodzą budynki w stylu historyzmu: stacja kolejowa, wieża ciśnień, dom mieszkalny z otwartym, drewnianym przedsionkiem, wspartym na 4 drewnianych kolumnach o przekroju kwadratowym.

5. Kościół w Rudziszkach. Jest to kościół w miasteczku Rudziszki, 16 km na południe od Trok, przy kolei Wilno-Grodno. Nabożeństwa odbywają się tu w języku litewskim i polskim. Władze w 1908 r. pozwoliły wybudować w Rudziszkach kościół, filię parafii w Trokach. Przysłany w 1909 r. do Rudziszek ksiądz A. Žemaitis urządził w domu mieszkalnym ołtarz i zaczął odprawiać nabożeństwa. W 1913 r. ulokował się tu oddział towarzystwa „Rytas”. W 1921 r. utworzono parafię. Ksiądz J. Jurkevičius wspólnie z parafianami w latach 1925–1932 wzniósł obecny murowany kościół. W 1980 r. świątynię wyremontowano. Jest utrzymana w stylu historyzmu, ma cechy neoromantyzmu i neogotyku, została zbudowana na planie krzyża łacińskiego, ma jedną wieżę, wieżyczkę. Jest trójnawowa wewnątrz. Dziedziniec jest otoczony murem.

6. Grodzisko I w Žuklijai pojawiło się na wzgórzu w kształcie ściętego stożka. Otacza je dolina jeziora Vilkokšnis i wąwozy. Zbocza są strome, mają wysokość 5–8 m. Szczyt grodziska otacza pierścieniem wał. U podnóża od strony północnej odkryto pozostałości dawnej osady.

7. Tradycja pieczenia litewskiego chleba. Przybyli goście mają niepowtarzalną okazję poznać zwyczaje pieczenia chleba.

8. Kościół pw. Św. Apostołów Filipa i Jakuba w Hanuszyszkach wspomniany został w 1526 r., ma cechy późnego klasycyzmu i romantyzmu, wzniesiono go na wzór archikatedry wileńskiej. Po tym, gdy w 2016 r. Litwa włączyła się w sieć Dróg Św. Jakuba, kościół ten stał się jedną z 32 świątyń na Drodze Św. Jakuba na Litwie.

9. Plac Kiprasa Petrauskasa w Hanuszyszkach jest wyjątkowym obiektem – brukowanym historycznym placem. Od dawnych czasów odbywały się tu święta, jarmarki, w okolicznych domach działały karczmy, herbaciarnie, sklepy. W latach 1904–1907 w Duśmianach organistą był ojciec Mikasa i Kiprasa Petrauskasów. W pobliżu wsi Bakaloriškės Petrauskasowie mieli zagrodę i ziemię w ładnym miejscu nad jeziorem. Do dziś jest ono nazywane Petrauskasami.

10. Kamień ze znakami w Nikroniai – to masywny głaz pochodzenia lodowcowego, na którym mogłoby się pomieścić kilkadziesiąt osób! Badania geologiczne pokazują, że tak zwane kamienie skandynawskie są jedną z cech charakterystycznych Wysokodworskiego Parku Regionalnego. Uważa się, że podobnie jak wiele masywnych kamieni na terytorium Litwy, kamień w Nikroniai ukształtował się na terenie Skandynawii miliony lat temu.

11. Zapadlina w Strawie jest tajemniczym miejscem, o którym powstało wiele legend i opowieści. Starożytna mitologia litewska mówi, że zapadła się tu diabelska karczma. Według naukowców jest to zapadlina pochodzenia termokarstowego, powstała około 18 tys. lat temu.

12. Czarcia Jama – to owiana legendami i podaniami „królowa” jam na Litwie. Została ogłoszona nie tylko litewskim geologicznym pomnikiem przyrody, ale także jednym ze 100 najczęściej odwiedzanych pomników przyrody w Europie. Czarcia Jama jest szczególnym mitologicznym miejscem sakralnym. Położona jest głęboko w lesie, w Rezerwacie Krajobrazowym Mergiškiai, w Wysokodworskim Parku Regionalnym. Czarcia Jama w kształcie lejka jest najgłębszą jamą na Litwie, gdyż sięga około 40 m, o jej tajemniczości powstało wiele legend i podań.

13. Dwór Pstrągów w Wysokim Dworze i dąb Mickiewicza. Dwór wielkoksiążęcy w Wysokim Dworze wspominany jest od XVI w., stał na grodzisku. Wzniesiony w 1837 przez A. Malewskiego obecny dwór z parkiem i stawami z pstrągami, zachował się do naszych dni. Malewscy byli w posiadaniu dworu do wybuchu I wojny światowej. Władze sowieckie znacjonalizowały dwór w 1940 r., który w tym czasie był własnością Tadeusza i Władysława Mongirdów (375,99 ha). Po II wojnie światowej we dworze czynny był szpital gruźliczy. Po odzyskaniu niepodległości zwrócono go krewnym byłych właścicieli, Mongirdom. Jeden z dębów w parku dworskim znany jest jako dąb Adama Mickiewicza (pomnik przyrody około 20 m wysokości, w obwodzie 4,4 m). Filomata P. Malewski był przyjacielem A. Mickiewicza, dlatego poeta często bywał w Wysokim Dworze, lubił przesiadywać pod dębem w parku dworskim, w pobliżu grodziska.

14. Wzgórze Szubieniczne we wschodniej części Wysokiego Dworu widoczne jest wśród gęstych sosen. Jest też nazywane Wzgórzem Šibos. W czasach pogańskich znajdował się tu ołtarz ofiarny, odprawiano obrzędy. Jest to dawne miejsce kultu bogów. W czasie powstania chłopskiego karano tu nieposłusznych chłopów pańszczyźnianych, a w 1863 r. uczestników powstania, których ciała wrzucono do pobliskiego jeziora Nava. Wysokość stromego podejścia od strony Trok wynosi około 100 m. Ze wzgórza rozciąga się wspaniały widok na jezioro Nava, które jest obecnie zbiornikiem wodnym Wysokiego Dworu, łączącym łańcuch pięciu jezior. Wzgórze Szubieniczne położone jest 170 m n.p.m.

15. Mostek Miłości w Wysokim Dworze. Pięknie nazwany „Mostek Miłości” został zbudowany nad starym korytem rzeki Verknė w 1930 r. z inicjatywy właściciela dworu Mongirda. To otoczone piękną przyrodą miejsce jest lubiane przez gości i turystów.

16. Kościół w Wysokim Dworze. Kościół Przemienienia Pańskiego w Wysokim Dworze znajduje się na północno-zachodnim brzegu jeziora Negasčius (staw w Wysokim Dworze). Wzniesiony został w stylu historyzmu, z elementami neogotyku. Pierwszy kościół był drewniany, obecny zbudowano w latach 1910–1913.

17. Grodzisko w Strawie. Grodzisko mieści się na osobnym wzgórzu, w południowej części półwyspu na południowym brzegu jeziora Neperas. Jego szczyt jest owalny, podłużny. Zbocza strome, o wysokości 20 m. Grodzisko uległo uszkodzeniu wskutek orki, jest porośnięte rzadkim mieszanym lasem. Znaleziono lepioną szorstką ceramikę. Grodzisko jest datowane na I – początek II tys.

18. Zamek na wyspie w Trokach – to gotycki zamek, położony na Wyspie Zamkowej jeziora Galwe, na którą przełożono most dla pieszych. W XV w. stanowił jedną z rezydencji wielkich książąt litewskich. Jest to jedyny zamek w całej Europie Wschodniej, zbudowany na wyspie otoczonej wodą i jedna z najpopularniejszych atrakcji turystycznych na Litwie.

19. Pałac w Zatroczu – jeden z najwyrazistszych i najlepiej zachowanych pałaców na Litwie. Odnowiony zespół dworsko-parkowy, położony na brzegu jeziora Galwe pozwala poczuć ducha życia litewskiej arystokracji w XIX w.

20. Propozycja spróbowania dań kuchni litewskiej, polskiej, karaimskiej, tatarskiej, gruzińskiej. Jedzenie to sposób na poznanie, a kiedy w jednym mieście można skosztować dań tak wielu kuchni różnych krajów, to wielka przyjemność. Tym bardziej, że jedzenie zbliża ludzi. Po sytym i smacznym posiłku stajemy się szczęśliwsi.

Trasy turystyczne imprezy „Trockie lato” (poznawcze wydarzenia etnokulturowe)

Święto Trok – „Trockie lato” – corocznie wciąga w wir zabawy nie tylko mieszkańców i gości z innych miast Litwy, ale także turystów z zagranicy. Początki festiwalu sięgają 1990 r., kiedy miejscowy proboszcz wyświęcił kapliczkę św. Jana Nepomucena. To wtedy odbyło się pierwsze święto Trok. Ani blokada gospodarcza, ani deszcz, ani wiatr nie zakłóciły mieszkańcom radości płynącej ze wspólnej zabawy. Uroczystości rozpoczęły się od Mszy św. w kościele wzniesionym przez księcia Witolda, po niej procesja dotarła do kapliczki, gdzie ludzie składali kwiaty i świece, recytowali wiersze i śpiewali pieśni. Później odbyło się drugie, trzecie i kolejne święto miasta. I tak co roku.

Trzydniowa impreza, pełna kolorów, festiwali artystycznych, atrakcji, rozrywki, wesołej muzyki i pogodnego nastroju, jest doskonałą okazją do zapoznania gości zarówno z niematerialnym, jak i materialnym dziedzictwem kulturowym rejonu trockiego.

Trasa turystyczna przeznaczona na co dzień pozwala lepiej poznać okolice Trok i nieść przesłanie o tym regionie nie tylko przez Litwę, ale i za granicę. Niektóre trasy nadają się do spacerów, do pokonania innych potrzebny jest rower lub samochód.

Trasa pierwszego dnia „Odkryj Troki”

Trasa zaczyna się od arcydzieła litewskiej średniowiecznej architektury obronnej – zamku w Trokach, a kończy na tętniącej życiem Starówce trockiej. Trasa jest tak zaplanowana, aby wszystkie obiekty były po drodze, a chcąc odetchnąć podróżny mógł otrzymać w określonych miejscach usługi żywieniowe, a nawet skorzystać z zabiegów zdrowotnych i upiększających. Należy pamiętać, że turystyka zdrowotna jest jedną z najszybciej rozwijających się gałęzi turystyki. Obecny i prognozowany wzrost światowego rynku turystyki zdrowotnej wynosi około 30-35 proc. rocznie.

Jednym z zabawnych elementów, który pozwoli lepiej zapamiętać Troki i ich główny symbol – zamek – może być automatyczny aparat fotograficzny (rys. 8). Gdy ktoś zbliża się do zamku w Trokach, czujniki ruchu są aktywowane, a z głośnika słychać głos, który wita przybysza. Proponuje się uwiecznienie przy tym arcydziele architektury. Jest zaznaczone miejsce, w którym zwiedzający musi stanąć, a po naciśnięciu zielonego przycisku zaczyna się odliczanie czasu, np. 10 sek., po czym widać lampę błyskową, tzn. zwiedzający zostaje sfotografowany. Zdjęcia są umieszczane na stronie internetowej (np. exploretrakaivilnius.lt) i przechowywane przez 20 dni. Podróżny może je pobrać, odwiedzając tę stronę. Efekt jest podwójny – jest to nie tylko rozrywka, ale także zwiększenie liczby odwiedzających stronę, dotarcie do szerszego grona odbiorców.

2. Wzgórze Ofiarne – jedno z najwyższych miejsc na półwyspie Trockim – grodzisko na zachodnim brzegu jeziora Lukos (lub Bernardyńskiego), wznoszące się na wysokość 17 metrów. Z tego wzgórza roztacza się wspaniały widok na imponujący krajobraz jezior i zamek na wyspie.

3. Zamek na półwyspie i inne budowle, będące świadkiem mocy gospodarczej i militarnej Wielkiego Księstwa Litewskiego. Zamek ten był wówczas jednym z największych i najważniejszych zamków obronnych.

4. Starówka Trok (do wyboru: Kienessa, była Poczta Imperium Rosyjskiego, Karaimskie Muzeum Narodowe im. Szapszała, Cerkiew Narodzenia Przenajświętszej Bogurodzicy) przede wszystkim wyróżnia się na tle innych litewskich miast swoim wyjątkowym przyrodniczo-geograficznym położeniem. Jest to miasto wśród jezior. Karaimi i Litwini, Tatarzy i prawosławni koegzystowali tu od dawna, co znalazło swoje odzwierciedlenie również w dawnej architekturze.

5. Zaproszenie do poznania kuchni karaimskiej. Mimo iż kuchnia karaimska jest odzwierciedleniem doświadczenia wielu pokoleń, dla większości kojarzy się wyłącznie z kibinami, a poza tym też nie każdy wie, co to jest kibin. Jeśli kibin przygotowany został nie z ciasta drożdżowego i w jego wnętrzu jest nie siekana baranina lub wołowina, wątpliwe, by to ciasto z mięsem można było nazywać kibinem. Kuchnia karaimska dała Litwinom wiele ciekawych i smacznych dań. Poznać kuchnię karaimską i usłyszeć wiele ciekawych historii o niej może każdy gość letniego święta w Trokach. W tym mieście nie brakuje miejsc, do których można wstąpić i wybrać smaczne karaimskie danie.

6. Usługi zdrowotne – to zabiegi wykonywane i/lub nadzorowane przez wykwalifikowanych specjalistów w specjalnie przygotowanych pomieszczeniach, w których używa się wody, lub których celem jest poprawa zdrowia fizycznego i psychicznego, zapobieganie chorobom, relaks, dobre samopoczucie, pielęgnacja ciała. Zaproszenie do skorzystania z usług zdrowotnych świadczonych w rejonie trockim.

Trasa drugiego dnia „Skarbiec przyrody i architektury rejonu trockiego”

Trasa drugiego dnia również jest związana z odkryciami – architekturą rejonu trockiego i jego przyrodą. Proponuje się rozpocząć trasę od niepozostawiającego obojętnym nikogo pałacu w Zatroczu i zakończyć przy meczecie we wsi Czterdziestu Tatarów.

1. Pałac w Zatroczu – jeden z najwyrazistszych i najlepiej zachowanych pałaców na Litwie. Odnowiony zespół dworsko-parkowy, położony na brzegu jeziora Galwe pozwala poczuć ducha życia litewskiej arystokracji w XIX w.

2. Grodzisko w Brożole jest datowane na koniec I tys. przed Chrystusem – XIV w. Mieści się w południowej części masywnego wzgórza na lewym brzegu rzeki Brożoła. Na północ od niego, na tym samym wzgórzu znajduje się chronione przez naturalne zbocza o wysokości 16 m podzamcze. W odległości 200 m na południowy wschód, po drugiej stronie głębokiej doliny, na obszarze o powierzchni 0,5 ha położona jest osada, w której znaleziono gliniany tynk, przepalone kamienie. Na terenie grodziska znajduje się kurhan z IX–XII w. i stary cmentarz z grobami kremacyjnymi z początku II tys.

3. Wzgórze Aniołów – to wzgórze z rzeźbami aniołów, sięgających prawie 5 m wysokości, które symbolizują podstawowe wartości chrześcijańskie. Tablica informacyjna obok Wzgórza Aniołów głosi, że odzwierciedlają one ciąg położonych na jednej osi architektonicznej budowli trockich – prawosławnej cerkwi Narodzenia Przenajświętszej Bogurodzicy, kościoła pw. Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny, Zamku na wyspie. Wzgórze Aniołów i biegnąca dalej Ścieżka Aniołów są niejako symbolicznym „uwieńczeniem” Trok.

4. Kościół pw. Trójcy Świętej w Rykontach jest jednym z najstarszych w rejonie trockim. W 1585 r. wzniósł go właściciel dworu w Rykontach A. Talwosz. Piękno świątyni podziwiali wówczas nawet ci, którzy odwiedzili wcześniej najważniejsze miasta europejskie. Dzisiaj kościół stanowi element Szlaku Kulturowego Ogińskich.

Trasa trzeciego dnia „Dzień świętości i spokoju”

W miarę jak zgiełk świąteczny stopniowo ustępuje, poczucie świętości i natury pozwala na przemyślenie wrażeń i harmonijne zakończenie festiwalu „Trockie lato”. Początek trasy zbiega się z najczęstszym elementem inaugurującym święto – Mszą Św. w Bazylice pw. Nawiedzenia Najświętszej Marii Panny.

1. Kościół pw. Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny (msza niedzielna) – w 2017 r. został wyświęcony jako bazylika. Taki tytuł uzyskuje jedynie dom modlitwy o szczególnym znaczeniu. W bazylice przechowywane są bogate zbiory sakralne i artystyczne: obrazy sztalugowe, pomniki, różne relikwiarze, kielichy, świeczniki z XVIII w., lampa z wiecznym ogniem i in. Na wyjątkową uwagę zasługuje obraz Matki Boskiej, słynący cudami i łaskami.

2. W Muzeum Sztuki Sakralnej zwiedzający mogą zapoznać się z posiadającymi wartość sakralną i artystyczną atrybutami kościelnymi, obrazami religijnymi, przedmiotami gospodarstwa domowego zakonników. Przestrzeń dawnego zespołu klasztornego przystosowana została do eksponowania cennych dzieł. Ekspozycja sztuki sakralnej składa się dziś z ponad 200 dzieł liturgicznych, cennych dzieł sztuki wizualnej, w tym z XVIII-wiecznej monstrancji, ozdobionej wizerunkiem cudownej Matki Boskiej Trockiej z Dzieciątkiem itp.

3. Kaplica Jana Nepomucena – kaplica w stylu klasycystycznym z figurą patrona rybaków i miast otoczonych wodą jest ważnym i czczonym przez mieszkańców ziemi trockiej symbolem. Po powstaniu 1863 r. władze carskie nakazały obalenie rzeźby świętego i zaoferowały za to znaczną sumę pieniędzy. Podobno miejscowi stawili opór i odmówili wykonania rozkazu cara. Pewien złoczyńca chwycił siekierę i chciał zniszczyć rzeźbę, ale spadł z drabiny i złamał nogę. Naczelnik policji trockiej musiał wezwać Kozaków, którzy zburzyli rzeźbę świętego. W 1935 r. w kaplicy pojawił się nowy wizerunek św. Jana Nepomucena.

4. Zaproszenie do spróbowania kuchni litewskiej/polskiej. Historie narodów polskiego i litewskiego są ze sobą ściśle związane, dlatego czasem mówi się o wzajemnym oddziaływaniu. Kuchnia nie jest wyjątkiem. Dania na pewno mają podobieństwa: są sycące, gęste, pożywne i tłuste. Zarówno Litwini, jak i Polacy lubią różne potrawy zbożowe i ziemniaczane, trudno im jest wyobrazić sobie stół bez mięsa. A co z różnicami? Jest ich mnóstwo – niezależnie od podobieństw każda kuchnia jest wyjątkowa i niepowtarzalna, pozostaje tylko odkryć te różnice!

5. Cerkiew w Trokach postanowiono zbudować w 1861 r., a już w 1862 r. została wyświęcona, nadano jej tytuł położonej wcześniej na południowym krańcu miasta cerkwi pw. Narodzenia Przenajświętszej Bogurodzicy.

6. Kościół Zwiastowania Najświętszej Maryi Pannie i św. Benedykta w Starych Trokach wyrósł na miejscu dawnego klasztoru. Z czterema wieżami wznoszącymi się nad fasadą frontową imponuje neogotycką powagą. Zwiedzający zapraszani są do obejrzenia skarbu przechowywanego w kościele – bogato zdobionych ołtarzy z obrazami świętych.

7. Trakt Księcia Witolda jest symbolem, który oddaje hołd zasługom litewskiego władcy i prowadzi do miejsca jego narodzin – zamku w Starych Trokach. Wzniesiono dziewięć kapliczek, symbolizujących ważne etapy życia księcia. Symboliczny Trakt Księcia Witolda zaprezentowano społeczeństwu w 2000 r., podczas obchodów 570. rocznicy śmierci władcy.

8. Wornicka ścieżka poznawcza – ta rozciągnięta na 5 km przez Wornicki Rezerwat Botaniczno-Zoologiczny ścieżka oferuje miłośnikom przyrody spacer w otoczeniu imponującej natury i poznanie jej różnorodności biologicznej.

9. Kościół Zwiastowania Najświętszej Maryi Pannie w Landwarowie jest obiektem o wyjątkowej urodzie Na szczególną uwagę zasługuje wystrój świątyni. Jej ściany zostały ozdobione freskami i specjalną metodą grafitową, co jest rzadkością na Litwie! Co ciekawe, prace dekoratorskie miały miejsce w szczytowym okresie II wojny światowej, kiedy niezbędne materiały uznano za strategiczne surowce do celów wojskowych.

10. Wzgórze Aniołów – to wzgórze z rzeźbami aniołów, sięgających prawie 5 m wysokości, które symbolizują podstawowe wartości chrześcijańskie. Tablica informacyjna obok Wzgórza Aniołów głosi, że odzwierciedlają one ciąg położonych na jednej osi architektonicznej budowli trockich – prawosławnej cerkwi Narodzenia Przenajświętszej Bogurodzicy, kościoła pw. Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny, Zamku na wyspie. Wzgórze Aniołów i biegnąca dalej Ścieżka Aniołów są niejako symbolicznym „uwieńczeniem” Trok.

Wszystkie trasy turystyczne według tematów niematerialnego dziedzictwa kulturowego

Wydarzenia etnokulturowe

Pełna kolorów, festiwali artystycznych, atrakcji, rozrywki, wesołej muzyki i dobrego nastroju trzydniowa impreza „Trockie lato” jest doskonałą okazją do zapoznania się zarówno z niematerialnym, jak i materialnym dziedzictwem kulturowym rejonu trockiego. Trasa turystyczna na każdy dzień pozwoli lepiej poznać okolice Trok i zdobyć bagaż dobrych wspomnień. Niektóre trasy można pokonać pieszo, inne będą wymagały roweru lub samochodu. Podróż poznawczą czas zacząć!

Trasa dla miłośników sztuki pielęgnujących kulturę etniczną

Podróżując tymi trasami (tą trasąd) nie tylko zapoznasz się z muzyką i tradycjami różnych regionów Litwy, ale zatrzymując się na chwilę, poczujesz w powietrzu ducha tolerancji i szacunku dla kultury innych narodów. Odwiedzisz wiele wspaniałych miejsc w regionie trockim: poczynając od skarbnicy architektury kończąc na imponujących bogactwach natury. Trasy obiecują też podróżnym zapoznanie się z tradycyjnym rzemiosłem regionu trockiego oraz kuchnią różnych krajów. Odkryj i poznaj, aby najpiękniejsze rzeczy zostały zachowane!

Tradycyjne okresy handlowe

„Targ Ratuszowy”, który rozsławia Troki, jest świadectwem zwyczajów handlowych w tym regionie, kiedy była to nie tylko potrzeba gospodarcza człowieka, ale także okazja do kontaktu i poznawania nowości. Osoby podróżujące tymi trasami będą miały doskonałą okazję poczuć ducha okresów handlowych i zwiedzić obiekty, które rozsławiają Troki, takie jak: Zamek w Trokach, Bazylika trocka, Wzgórze Ofiarne, Starówka i in. Chętni będą mogli skosztować potraw kuchni różnych krajów i zapoznać się z tradycyjnym rzemiosłem regionu trockiego.

Popołudnia etniczne, zajęcia edukacyjne

W ramach cyklu imprez bożonarodzeniowych w Pałacu Kultury w Trokach lokuje się bożonarodzeniowy etnowarsztat – świąteczna fabryka, w której odbywają się różne zajęcia. Sztuki teatralnej, śpiewu uczą tu profesjonalni artyści. Fabryka bożonarodzeniowa staje się potężna, gdy wypełnia się ludźmi. Dopiero wtedy procesy produkcyjne nabierają tempa, zaczynają pracować obrabiarki, słychać śmiech, a w powietrzu unosi się zapach farby i wosku. Udział w etnowarsztatach czy „Podróż do Świętego Mikołaja” świąteczną ciuchcią – to część świątecznej trasy, która oferuje ucieczkę przed pośpiechem, zwariowanym i zatroskanym światem. Zatrzymaj się na chwilę i wsłuchaj w tykającą teraźniejszość.

Wydarzenia według kalendarza liturgicznego

Ta trasa – to 35 kilometrów radości, modlitwy, wspólnoty, zmęczenia, uwielbienia pieśniami i najpiękniejszej jesiennej przygody. To świetna okazja, aby odwiedzić Bazylikę Nawiedzenia Najświętszej Marii Panny w Trokach, która jest wyjątkowym zabytkiem wiary i historii kultury litewskiej.

Jest to też świetna okazja do przemierzenia szlaku księcia Witolda, który przybliża podróżnym ważne wydarzenia z życia księcia i jego zasługi oraz wiele innych ważnych dla regionu trockiego obiektów. Pielgrzymka – to wędrowanie w skupieniu. Niech świętość i wewnętrzny spokój zadomowią się spokojnie w umyśle i sercu każdego.